دوست دارم با تو باشم ای نگار آشنا

پر کشم از شهر غربت تا دیار آشنا

دوست دارم غنچه ای باشم درون باغ گل

تا شوم مست از نسیمت ای بهار آشنا

وقتی  قلبم  واسه  دیدن  تو    پر  پر   می زنه

غم   دوریت   دوباره  به  شعر  من   سر   می زنه

بی تو انگار نداره  این  دل  من  هم نفسی 

خم شده تو شهر غربت پشت من از بی کسی

شبا  دنبال  خیالت    روزا    دنبال    نگات

لحضه ها   رو   میشمرم    برا ی   دیدن   نگات

دل   من   اسیر   زیبایی   اون   نگاهته

گم شده تو دشت  رویایی  اوون   نگاهته

تو عزیز غصه نخور دلم به یادت می مونه

به امید پر کشیدن تا خود  صبح می خونه

عشق من گریه نکن اراده کن کنارتم

چشمات و رو هم بذار و وا بکن کنارتم

تو همونی که تو رویا به دلم سر می زنه

وقتی قلبم واسه دیدن تو پر پر می زنه