بانوي شعر ها و غزل هاي من ، سلام

حالا رسيده وقت سکوتم به يک کلام :

- ديگر نمي نويسم و اين شعر آخر است

حتي غزل براي دلم مي شود تمام !

چيزي نمانده جز غزل و اين سکوت تلخ

حتي اثر نمي کند اين لحظه ها دعام

گفتم که من ترانه هم از بر نمي کنم

آري ، ترانه هاي دلم مي شود حرام

من در پي رها شدن از روزگار بد

اين خاطرات کهنه و اين حرف هاي خام

هي بسته بسته مي کنم و مي فرستمش –

- بي هيچ قيد و شرط و نشاني ، بدون نام

اين واژه هاي بي سر و ته ، حرف هاي مفت !

اين ادعاي معرفت و بودن مرام

من لحظه لحظه مي دوم و خسته نيستم

اما نمي رسم به همين لحظه هاي رام

من جان خود به چشم و نگاه تو بسته ام

از قيد زنده بودن خود اينچنين رَهام

حالا اسير خاکم و اين آخرين سخن :

 خوش بوده اين جدايي و ايامتان به کام !

از دو تا حیرون من و تو

بعد عمري که قفس باز شد و دل پر زد

نازنين دلبرکم مست شد و بر در زد

من شدم هست و گشودم در ميخانه ي خويش

چه بگويم!!! که نگفتا و لبم ساغر زد

رو به من کرد و بگفتا که چرا شيدايي؟؟؟

جانم آنگه به لب آمد که لبي ديگر زد

خون دل ريختم از ديده ي مجنون بيرون

چه کنم ليلي جانم به دلم خنجر زد

در خماري شده ام محو لب و خال سياه

صورتم خيس شد و گونه ي من گوهر زد

بنشستم به زمين در قبل قامت او

خم شد و بوسه زد و در بر من چنبر زد

لب گشودم که دگر بار روي از بر من

خيره شد پلک بزد کوزه ي مي بر سر زد

بيت آخر به اميد کرمش گويم باز

هر زمان بوسه به جاي لب من دفتر زد

از حنجره

من از امروز با یکی از دوستان خوبم که تو کار وبلاگ نویسی هستش و شاعر هم هست تصمیم گرفتیم که وبلاگ جزیره رو به صورت مشترک اداره کنیم

من همینجا به نیلو خوش آمد میگم

خوش اومدی نیلو جان

تنها همین سـکوت مرا  درک می کند

حتـی غـزل خـیال مـرا   ترک می کند

آرام من ببیـن مرا  کـه چـه آشفتـه گشــته ام

بی تو غمین و ساکت و مجروح و خسته ام